مجله صدرا پی‌سی | امروز: چهارشنبه، 20 آبان 1405
MAGAZINE

نگاه هالیوود به هشدارهای آخرالزمانی هوش مصنوعی؛ اتحادیه‌ها حقیقت را می‌دانند

بررسی نگاه اتحادیه‌های بزرگ هالیوود به هشدارهای آخرالزمانی هوش مصنوعی؛ چرا سینماگران آمریکا نگرانی‌های فعلی‌تر از آینده دارند؟
نگاه هالیوود به هشدارهای آخرالزمانی هوش مصنوعی؛ اتحادیه‌ها حقیقت را می‌دانند

هالیوود و هشدارهای وجودی هوش مصنوعی: جنگ واقعی همینجاست

در حالی که صنعت فناوری مدام از خطر نابودی بشریت توسط هوش مصنوعی هشدار می‌دهد، گروه‌های کاری entertained در هالیوود معتقدند مردم باید تمرکز خود را بر آنچه همین الان در حال وقوع است حفظ کنند. شبکه ورج با استودیوهای بزرگ همچون دیزنی، نتفلیکس، آمازون، لایونزگیت و سایر تولیدکنندگان محتوای سرگرمی که از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند، و همچنین استارتاپ‌های فیلمسازی مبتنی بر هوش مصنوعی مولد تماس گرفت تا واکنش آن‌ها را به هشدارهای اخیر درباره این فناوری جویا شود؛ اما هیچ‌کدام پاسخ ندادند. صدای اتحادیه‌های بزرگ صنعت سینما و تلویزیون اما شنیده شد.

ابزارهای هوش مصنوعی مورد استفاده در تولیدات سرگرمی با سیستم‌های هوش مصنوعی که منجر به فریادهای فزاینده هشداردهندگان داخلی و اعلامیه‌های آخرالزمانی شده‌اند، تفاوت‌های اساسی دارند. این ابزارها به نظر نمی‌رسد به اندازه مدل‌هایی خطرناک باشند که باعث شدند پژوهشگر سابق آنترپیک، جیکاب کاکسون، از شغلش استعفا دهد و مدیر همسوسازی آنترپیک، اوان هیوبینگر، اصرار کند که این فناوری ممکن است «در течение یک دهه آینده» بتواند «همه انسان‌ها را بکشد.»

تفاوت هوش مصنوعی سرگرمی با هوش مصنوعی مولد خطرناک

با وجود تفاوت‌های میان هوش مصنوعی متمرکز بر سرگرمی و مدل‌های توسعه‌یافته توسط شرکت‌هایی مانند آنترپیک و اوپن‌ای‌آی، مدل‌های هوش مصنوعی که شبیه‌سازی دیجیتال بازیگران را تولید می‌کنند و تلاش می‌کنند ابزارهای سنتی فیلم‌سازی را بازتولید نمایند، تهدیدی جدی برای برخی مشاغل انسانی محسوب می‌شوند. درست مانند زمانی که اتحادیه‌های هالیوود در جریان اعتصاب‌های ۲۰۲۳ برای حفاظت و نظارت بیشتر بر استفاده هوش مصنوعی مبارزه کردند، خروج جیکاب کاکسون از آنترپیک نیز موجی از پژوهشگران هوش مصنوعی را به سخن گفتن به نفع پروتکل‌های ایمنی قوی‌تر ترغیب کرد.

رؤسای شرکت‌های بزرگ هوش مصنوعی از جمله آنترپیک، اوپن‌ای‌آی، گوگل دیپ‌مایند و ایکس نیز خواستار کندی صنعتی بر توسعه این فناوری شده‌اند. اگرچه رئیس‌جمهور دونالد ترامپ این نگرانی‌ها را واکنش‌های اغراق‌آمیز خوانده است، اما برخی سیاستمداران دیگر ایالات متحده تحت فشار برای اقدامات قانونگذاری قرار گرفته‌اند.

«عقاب‌لورزیِ الیگارک‌های فناوری که هوش مصنوعی را بر جامعه ما تحمیل می‌کنند، تنها با دروغ‌گویی فزاینده‌شان قابل مقایسه است.» — سام ولر، مدیر اجراییGuild نویسندگان آمریکا

اتحادیه SAG-AFTRA: میله‌های حفاظتی قابل اجرا به دست آمد

دونکان کرابتری آیولند،chief مذاکره‌کننده اتحادیه SAG-AFTRA (اتحادیه هنرپیشگان – فدراسیون ملی تلویزیون و رادیو هنرمندان)، در گفت‌وگویی با ورج بیان کرد که این اتحادیه زودتر از دیگران دریافت هوش مصنوعی چگونه می‌تواند معیشت اعضای‌اش را تحت تأثیر قرار دهد. بسیاری از مردم احتمالاً با ایده جایگزینی کامل بازیگران انسانی توسط شبیه‌سازی‌های دیجیتال استودیوها آشنا نبودند، اما SAG-AFTRA می‌دانست که فرصتی پیش رو دارد: شکل‌دهی به افکار عمومی درباره هوش مصنوعی در هالیوود از طریق «بیان مسئله در زودهنگام‌ترین نقطه ممکن.»

کرابتری آیولند توضیح داد:

«ما برای و به دست آوردن میله‌های حفاظتی قابل اجرا و معنادار حول چگونگی پیاده‌سازی این فناوری توسط کارفرمایان بزرگ صنعت‌مان مذاکره کردیم.» او اضافه کرد که این میله‌های حفاظتی شامل شرکت‌هایی مانند اوپن‌ای‌آی، آنترپیک یا گوگل نمی‌شوند، اما تمام شرکت‌هایی را در بر می‌گیرد که کسب‌وکار خود را بر پایه تولید محتوای سرگرمی حرفه‌ای در ایالات متحده بنا کرده‌اند.

آیا هشدارهای آخرالزمانی اغراق‌آمیز است؟

اگرچه کرابتری آیولند معتقد است ما «باید درباره پیامدهای گسترده‌تر اجتماعی و فرهنگی هوش مصنوعی نگران باشیم»، اما همچنین فکر می‌کند برخی از هشدارها درباره خطر انقراض ناشی از این فناوری ممکن است اغراق‌آمیز و بزرگ‌نمایی‌شده باشد. او اشاره کرد که «دوموریسم» (دیدگاه بدبینانه به سرنوشت نهایی بشریت) به یکی از رایج‌ترین راه‌ها برای تولید buzz حول محصولاتشان تبدیل شده است.

با این حال، خروج کاکسون از آنترپیک برای به صدا درآوردن زنگ خطر، نگرانی کرابتری آیولند را تشدید کرد. شنیدن پیام از «مدیران عامل این شرکت‌ها یا میلیاردرهایی که ثروت‌های کلان خود را از انجام دقیق همان کاری که اکنون هشدار می‌دهند به دست آورده‌اند»، او را در تردید رها کرده است که «چه چیزی را باید باور کرد و چه چیزی را نه.» اما او اعتراف کرد که کاکسون توانسته «توجه عمومی را به خود جلب کند.»

اعتصاب ۲۰۲۳: نقطه عطف حفاظت از هنرمندان

متقاعد کردن مردم از جدی گرفتن نگرانی‌های SAG-AFTRA درباره هوش مصنوعی، یکی از اهداف اصلی این اتحادیه بود وقتی اعضای‌اش رأی به اعتصاب دادند. کلید موفقیت در این مسیر، هدایت اعتصاب با پیامی متمرکز بود که به طور شفاف برای عموم مردم توضیح می‌داد چه چیزی در خطر است و چه اقداماتی می‌توان از بدترین سناریوها جلوگیری کرد.

طبق گفته کرابتری آیولند، اگر این پیام‌رسانی متمرکز وجود نداشت، به نظر می‌رسد ائتلاف تولیدکنندگان فیلم و تلویزیون آمریکا (AMPTP) ممکن بود به برخی از خواسته‌های اتحادیه تن ندهد؛ از جمله الزام استودیوها به دریافت اجازه و جبران خسارت برای استفاده از شبیه‌سازی‌های دیجیتال بازیگران.

  • اصل حیاتی: بدون تثبیت این اصل، انگیزه اقتصادی استفاده از شبیه‌سازی و جایگزینی اجراهای انسانی بسیار قوی‌تر بود
  • نتیجه بدتر: منجر به پذیرش سریع‌تر و گسترده‌تر شبیه‌سازی دیجیتال می‌شد
  • وضعیت فعلی: کرابتری آیولند اطمینان دارد که کارگران صنعت سرگرمی اکنون در وضعیت بسیار وخیم‌تری بودند اگر این حفاظت‌ها کدنویسی نمی‌شد

WGAE: تهدید وجودی واقعی برای کارگران، دموکراسی و جهان

سام ولر، مدیر اجرایی Guild نویسندگان آمریکا شرق (WGAE)، در محکومیت شدیدتر و صریح‌تری به «الیگارک‌های فناوری که هوش مصنوعی را بر جامعه تحمیل می‌کنند» پرداخت و recklessness آن‌ها را تنها با دروغ‌گویی فزاینده‌شان قابل مقایسه دانست.

ولر اگرچه سخت می‌تواند هشدارهای شرکت‌های هوش مصنوعی را در ظاهر بپذیرد، اما یادآوری کرد که WGAE از مدت‌ها پیش هشدار داده بود که هوش مصنوعی بدون مقررات، تهدیدی وجودی برای کارگران، دموکراسی ما و جهان است.

او گفت: «اعضای Guild میله‌های حفاظتی معنادار هوش مصنوعی را به قراردادهایشان وارد کردند؛ در سال ۲۰۲۳ اعضای WGA ۱۴۸ روز اعتصاب کردند تا استودیوهای فیلم و تلویزیون به حفاظت‌های واقعی برای نویسندگان سینما و تلویزیون تن دهند.»

مقررات دولتی جایگزین مذاکره جمعی نیست

ولر تأکید کرد که مذاکره جمعی جایگزین مقررات دولتی نیست و از ایالت‌هایی مانند نیویورک که بدون اقدام فدرال مقررات معناداری وضع می‌کنند، قدردانی می‌کند.

ولر فهرستی از آسیب‌های ملموس اجتماعی ارائه داد که هوش مصنوعی تشدید کرده است:

  • سلب قدرت کارگران: جایگزینی مشاغل انسانی با سیستم‌های خودکار
  • تحقیر اینترنت: غرق شدن فضای وب در محتوای تولیدشده توسط ماشین
  • گسترش اطلاعات نادرست: تولید انبوه اخبار جعلی و عمق‌بخشی به قطب‌بندی اجتماعی
  • افزایش هزینه‌های انرژی: مصرف برق عظیم دیتاسنترهای هوش مصنوعی

او از سیاست‌گذاران خواست不能被 ادعاهای شرکت‌های هوش مصنوعی مبنی بر عصر جدید آخرالزمانی گمراه شوند، زیرا مسئله واقعی رفتار بی‌مسئولانه انسان‌ها است.

«این آسیب‌ها نتیجه تصمیمات انسان‌ها هستند. WGAE معتقد است که رفع این آسیب‌های ملموس و مسئولیت‌پذیری شرکت‌های هوش مصنوعی و مدیرانشان در برابر ویرانی‌هایی که محصولاتشان ایجاد می‌کنند، مطمئن‌ترین راه برای حفظsafe‌سازی در برابر بدترین سناریوهاست.» — سام ولر، WGAE

جمع‌بندی: نبرد هالیوود ادامه دارد

جنگ اتحادیه‌های هالیوود برای قوانین سخت‌گیرانه حول استفاده از هوش مصنوعی مولد، مانع غرق شدن صنعت سرگرمی در هوش مصنوعی نشد؛ اما به کارگران هالیوود سلاحی برای مبارزه داد تا در مواردی که احساس می‌کنند ابزارهای هوش مصنوعی برای آسیب رساندن به آن‌ها به کار می‌رود، واکنش نشان دهند.

تفاوت اصلی نگاه هالیوود به هشدارهای وجودی هوش مصنوعی با نگاه صنعت فناوری در این است: هالیوود درباره عواقب واقعی و ملموس امروز صحبت می‌کند، نه درباره تهدیدات تخیلی فردا. در حالی که الیگارک‌های فناوری بر سر خطر انقراض بشریت دعوا می‌کنند، اتحادیه‌های هنرمندان می‌دانند که جنگ اصلی برای حفظ شغل، هویت خلاقانه و حقوق مادی در همین حالا جریان دارد.

پرسش‌های متداول

تفاوت هوش مصنوعی صنعت سرگرمی با هوش مصنوعی خطرناک چیست؟

هوش مصنوعی مورد استفاده در تولیدات سرگرمی عمدتاً ابزارهای کمکی برای خلق محتوا هستند و فاقد ویژگی‌های خودمختارانه و پیشرفته مدل‌های زبانی بزرگ‌مقیاس‌اند که بحث‌برانگیزترین هشدارها را ایجاد کرده‌اند. با این حال، هر دو می‌توانند تهدیدی برای مشاغل انسانی باشند.

اعتصاب ۲۰۲۳ هالیوود چه دستاوردهایی در حوزه هوش مصنوعی داشت؟

اعتصاب ۱۴۸ روزه Writers Guild of America و همچنین اعتصاب SAG-AFTRA منجر به بستن میله‌های حفاظتی قابل اجرا شد که استودیوها را ملزم به دریافت اجازه و جبران خسارت برای استفاده از شبیه‌سازی‌های دیجیتال بازیگران می‌کند.

چرا اتحادیه‌های هالیوود از هشدارهای آخرالزمانی هوش مصنوعی انتقاد می‌کنند؟

اتحادیه‌ها معتقدند تمرکز بر سناریوهای آخرالزمانی توجه عمومی را از آسیب‌های واقعی و ملموس فعلی هوش مصنوعی — مانند سلب قدرت کارگران، گسترش اطلاعات نادرست و تحقیر اینترنت — منحرف می‌کند. آن‌ها استدلال می‌کنند که این هشدارها اغلب توسط همان شرکت‌هایی مطرح می‌شود که سودجویی مالی از توسعه هوش مصنوعی دارند.